เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 41 ปลาหยกวิญญาณสุดพิศวง
หลีปิ่งฝูกับหลีชิวคุยกันอีกสองสามประโยค หัวข้อไม่พ้นถามถึงสภาพร่างกายของเขาว่าเป็นอย่างไรและมีอาการหิวโหยบ้างหรือไม่
หลีชิวตอบส่ง ๆ อย่างไม่ใส่ใจนัก
ในใจคิดว่า หลีปิ่งฝูเอ๊ย ที่บ้านนายเองยังทำอะไรไม่ได้ แล้วจะแบ่งธัญพืชหยาบมาช่วยเหลือฉันสักสองสามจินได้จริงหรือ
ดูท่าทางหิวโหยราวกับเปรตของหลานน้อยทั้งสองแล้ว คิดว่าที่บ้านพี่ชายกับพี่สะใภ้ก็คงไม่ได้ดีไปกว่านี้เท่าไร
เรื่องที่คุยกันจืดชืดไม่เข้าท่าเช่นนี้ ย่อมทำให้บรรยากาศน่าอึดอัด
พอเด็กทั้งสองกินมันเทศเสร็จ หลีปิ่งฝูก็รู้สึกเกรงใจเกินกว่าจะอยู่นานต่อ
เขาเอ่ยลาสักคำแล้วก็กลับบ้านไป
ก่อนจะไป หลานสาวน้อยเสี่ยวฟางแอบดึงมือหลีชิวเบา ๆ แล้วกระซิบถามว่า “อาเล็ก พวกเราจะได้กินมันเทศเผาอีกไหม”
หลีชิวโน้มเข้าไปใกล้หูเธอแล้วพูดว่า “มีสิ แต่เรื่องนี้อย่าบอกใคร หิวเมื่อไรก็พาพี่ชายมาหาฉัน”