กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 22 ขุดหลุมพราง ล่าหมูป่า
ภูเขาหิมะทอดยาวเวิ้งว้าง เป็นผืนขาวโพลนไร้ขอบเขต
นอกจากเสียงลมภูเขาที่หวีดหวิว แทบไม่ได้ยินเสียงใด ๆ เลย
หลีชิวกับเถี่ยจู้เดินอยู่บนสันเขาลูกหนึ่ง พยายามดึงเสื้อขนกระต่ายขึ้นสูงปิดจมูกและปาก
หิมะหยุดตกแล้ว แต่ลมภูเขาที่พัดปะทะหน้าก็ยังหนาวเหน็บเช่นเดิม
นับจากออกจากประตูถ้ำจนถึงตอนนี้ สองคนเดินมากันเกือบชั่วโมงแล้ว
“พี่ใหญ่ชิว เราจะถึงหรือยัง”
เถี่ยจู้เดินตามหลังหลีชิว ถามไปพลางเดินไปพลาง
เดินเส้นทางภูเขาที่เต็มไปด้วยหิมะติดต่อกันหนึ่งชั่วโมง เด็กทั่วไปคงหมดแรงล้มพับไปนานแล้ว
โชคดีที่กายภาพของเขาแข็งแรง ผิดจากคนทั่วไป