กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 7 พี่น้องเรายังมีมื้อหน้าอีกไหม
ฟางอวี้หลานมีสีหน้าสลดเศร้า ไม่ส่งเสียงออกมา
น้ำตาสองหยดใสระยิบค่อย ๆ ไหลลงมาจากใบหน้ารูปไข่ที่เต็มไปด้วยคราบสกปรก
หลีชิวถอนหายใจเบา ๆ ไม่ซักถามต่อ
เขามองออกว่าเบื้องหลังเด็กสาวอายุเพียง 15 ปีคนนี้ ต้องมีเรื่องราวน่าเศร้าซ่อนอยู่แน่นอน
ถ้าไม่ใช่เพราะพ่อแม่จากไปแล้ว ที่บ้านหมดหนทางจริง ๆ สองพี่น้องอายุเท่านี้ไม่มีทางออกเดินทางพลัดถิ่นตามฝูงผู้อพยพหนีภัยอดอยากหรอก
เป็นเช่นนั้นจริง ๆ
ครอบครัวที่มีความสุขมักคล้ายกันเสมอ แต่ครอบครัวที่โชคร้ายกลับมีความทุกข์ยากแตกต่างกันไป......
“พวกเธออยู่ในบ้านก่อนสักครู่ อย่าวิ่งไปไหน ผมไปเดี๋ยวเดียว”
หลีชิวกำชับประโยคหนึ่ง หยิบถังแอนทิโมนีเก่าใบหนึ่งข้างโอ่งน้ำ หันไปเปิดประตูไม้แล้วเดินออกไป