เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 3 กลิ่นกายรวยริน ฟักทองครึ่งซีก
“เอ่อ..... คือว่าพี่เถาฉาง ฉันไม่ได้มองส่งเดชนะ”
ใบหน้าผอมซูบของหลีชิวพลันแดงระเรื่อ เกาศีรษะแก้เก้อ:
“ข้างนอกหนาว พี่เถาฉางรีบเข้ามาในบ้านเถอะ!”
เถาฉางส่งเสียงฮึดฮัดเบา ๆ เอียงตัวเบียดผ่านประตูเข้ามา
ด้วยความที่ประตูไม้ผุพังของกระท่อมหญ้าหลังนี้เดิมทีก็คับแคบอยู่แล้ว ส่วนเจ้าหมอนี่หลีชิวก็ยืนขวางอยู่กลางประตูอย่างเซ่อซะราวกับห่านทึ่ม
เถาฉางไม่มีทางเลือก ทำได้เพียงเอียงข้างเบียดตัวแทรกเข้าไป
เด็กหนุ่มที่ยังไม่ทันตื่นจากอารมณ์อันซับซ้อนของการรำลึกความหลัง พลันรู้สึกถึงสัมผัสนุ่มนิ่มสองก้อนที่ส่งผ่านแขนซ้าย
กลิ่นหอมจาง ๆ ของดอกพุดซ้อนลอยเข้าจมูกเขาอย่างกะทันหัน......
เถาฉางชะงักร่าง ขมวดคิ้วเล็กน้อย “เสี่ยวชิว นี่ยังยืนบื้ออะไรอยู่อีก ไม่รีบหลีกทางให้พี่สะใภ้เหรอ?!”