บทที่ 169 จ่ายค่าจ้างเป็นรายจ่ายก้อนโต

บทที่ 169 จ่ายค่าจ้างเป็นรายจ่ายก้อนโต

ตลอดช่วงเช้า บ้านของสวี่เฟิงมีผู้คนแวะเวียนเข้าออกกันอย่างคึกคักไม่ขาดสาย

ข้าวของที่พวกคนงานนำมามอบให้นั้นกองพะเนินเป็นภูเขาเลากา

หลิวฮวาก้มลงไปรื้อดู ข้างในมีทุกอย่างจริง ๆ นอกจากสารพัดสัตว์ปีกและเนื้อสัตว์แล้ว ยังมีผักสดอีกเพียบ เธอเอ่ยขึ้นอย่างดีใจ "ทุกคนเอาของมาให้เยอะขนาดนี้ แม่แทบไม่ต้องไปซื้อของไหว้วันตรุษจีนเลย"

แต่พอดีใจเสร็จก็กลับมากังวลต่อ "ของเยอะขนาดนี้ สัตว์ปีกยังพอเลี้ยงไว้ได้ แต่อย่างอื่นถ้าไม่รีบกินมีหวังเน่าเสียหมดแน่"

สวี่เฟิงพลันนึกถึงมิติขึ้นมาทันที มันมีคุณสมบัติรักษาความสดอยู่ เก็บเข้าไปสภาพไหน ตอนเอาออกมาก็ยังคงสภาพเดิมเป๊ะ

แต่ก็นะ มันไม่มีความจำเป็นต้องทำขนาดนั้น