บทที่ 166 ได้เปล่าปีละหลายพันล้าน

บทที่ 166 ได้เปล่าปีละหลายพันล้าน

เผิงหวายหนานยิ้มเยาะตัวเอง "อย่าเรียกผมว่าประธานเผิงเลย ผมแทบจะต้องขายสมบัติกินอยู่แล้ว"

"สายป่านการเงินมีปัญหาเหรอครับ"

เผิงหวายหนานพยักหน้า สีหน้าหมดอาลัยตายอยาก "ผมมันโง่เอง หลงเชื่อคำชักจูงคนอื่นไปลงทุนสร้างหนังสองเรื่อง ถ่ายไปถ่ายมาเงินทุนก็ไม่พอ ยังต้องถมเงินเข้าไปอีก แค่นั้นยังพอทำเนา แต่โครงการใหญ่อีกแห่งของผมสร้างไปได้แค่ครึ่งเดียวก็ยังต้องอัดฉีดเงินอีกไม่น้อย ตอนนี้ก็ใกล้จะปีใหม่แล้ว ทั้งพนักงานและคนงานต่างก็ต้องจ่ายเงินเดือนกันอีก"

"ยังขาดอยู่อีกเท่าไหร่ครับ ผมพอมีอยู่ 260 ล้าน คุณเอาไปหมุนฉุกเฉินก่อน ถ้าไม่พอค่อยหาทางกันใหม่"

เผิงหวายหนานนับเป็นผู้มีพระคุณในชีวิตของสวี่เฟิง ตอนแรกเริ่มก็อาศัยเขาคอยอุดหนุนดูแลธุรกิจ กิจการถึงได้ก้าวหน้าอย่างราบรื่นขนาดนี้