บทที่ 154 พวกคนไร้สมอง

บทที่ 154 พวกคนไร้สมอง

"หวังเฉิง นายช่วยไปขอร้องให้ฉันหน่อยได้ไหม เรื่องค่าจ้างสวี่เฟิงจะไม่ให้ฉันก็ช่างเถอะ แต่จะไม่ให้ฉันไปทำงานให้เขาฟรีๆ ได้ไหม ฉันกำลังรีบหาเงินจ่ายค่าเทอมให้ลูกอยู่นะ" หวังต้าทำท่าทางน่าสงสารเวทนา

ความจริงแล้วเงินค่าเทอมน่ะมีอยู่ ในช่วงนี้ที่หวังต้าทุ่มเททำงาน เสี่ยวกู้จ่ายเงินสินน้ำใจให้เขามาทั้งหมดตั้งสามหมื่นหยวน

ทั้งหมดฝากไว้ในธนาคารแล้ว กะว่าจะเก็บไว้ให้พวกบรรดาลูกชายใช้เรียนหนังสือ

แต่เป็นเพราะหวังต้าไม่อยากไปทำงานฟรีๆ ต่างหาก ทั้งยังไม่มีกำหนดวันที่แน่นอนทำให้ในใจไม่มั่นคงเอาเสียเลย กลัวว่าสวี่เฟิงจะเอาเรื่องนี้มารั้งตัวเขาไว้ตลอดไป ถ้าเป็นอย่างนั้นเขามิสูญเงินไปมหาศาลหรือ

คนที่เห็นแก่เงินยิ่งกว่าชีวิตอย่างเขาคงต้องปวดใจเจียนตายแน่