บทที่ 144 โดนเอาคืนเข้าให้แล้ว

บทที่ 144 โดนเอาคืนเข้าให้แล้ว

สวี่เฟิงวางของทั้งหมดลงบนโต๊ะพลางเอ่ยทักทายคนงาน “ทุกคนเหนื่อยกันแล้ว รีบมากินข้าวกันเถอะครับ”

ตอนนี้เป็นเวลาห้าโมงเย็นกว่าแล้ว แม้จะยังเหลืออีกหนึ่งชั่วโมงกว่าจะถึงเวลาอาหารเย็น แต่พวกคนงานทำงานเหน็ดเหนื่อยจนหิวโซจนไส้กิ่วกันไปหมดแล้ว

พอได้ยินเสียงเรียก ทุกคนต่างดีใจพากันวางมือจากงานตรงหน้า ไปล้างไม้ล้างมือเตรียมกินข้าว

ครั้นเห็นกล่องอาหารที่ถูกเปิดออก พวกเขาก็ประหลาดใจระคนดีใจเป็นอย่างยิ่ง

มันไม่ใช่อาหารจานด่วนราคากล่องละสิบห้าหยวน แต่กลับเป็นกับข้าวชั้นดีอย่างซี่โครงหมูเปรี้ยวหวาน ปลากะพงเปรี้ยวหวานทรงกระรอก เนื้อวัวพะโล้ และเนื้อลูกแกะ

“โอ้โห กับข้าวดีขนาดนี้เลย มีแต่ของโปรดผมทั้งนั้น เถ้าแก่ใจดีจริง ๆ”