บทที่ 125 สวี่เฟิงผู้ใจป้ำ

บทที่ 125 สวี่เฟิงผู้ใจป้ำ

เพียงแค่วันเดียว ผลไม้ในที่ดิน 50 หมู่ก็ถูกเก็บจนเกลี้ยงและขายจนหมด

ถึงจะเป็นอย่างนั้น แต่ก็ยังมีลูกค้าอีกไม่น้อยที่ต้องกลับไปมือเปล่าด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์

สวี่เฟิงรู้สึกขอโทษ จึงขอช่องทางติดต่อของพวกเขาไว้ พร้อมรับปากว่าคราวหน้าถ้ามีผลไม้จะเก็บสำรองไว้ให้

ลูกค้าทั้งหลายจึงค่อยมีสีหน้าดีขึ้น แล้วพากันถอนหายใจจากไป

สวี่เฟิงจ่ายค่าจ้างทั้งหมดให้เรียบร้อย บรรดาคนขับรถต่างก็ขับรถบรรทุกออกไปกันหมด

โม่อวิ๋นพาเพื่อนร่วมชั้นเตรียมจะกลับเช่นกัน

สวี่เฟิงร้องเรียกพวกเขาไว้แล้วเปิดกระโปรงท้ายรถ "พวกนายยกแตงโมกลับไปคนละลูกนะ"

โม่อวิ๋นมีสีหน้าประหลาดใจระคนยินดี "พี่สวี่ ไม่นึกเลยว่าพี่ยังเก็บไว้ให้พวกเราด้วย"