บทที่ 110 คุณหนูใหญ่ยอมเอ่ยปากขอร้องเขา

บทที่ 110 คุณหนูใหญ่ยอมเอ่ยปากขอร้องเขา

ฟ่านเจี๋ยกลัวจนตัวสั่นเทิ้ม ไม่กล้าแม้แต่จะมองสวี่เฟิงเลยสักแวบ

ทว่าในใจกลับเคียดแค้นเข้ากระดูกดำ อยากจะสับสวี่เฟิงให้เป็นหมื่นๆ ชิ้น แต่บนใบหน้ากลับไม่แสดงออกมาเลยแม้แต่น้อย

เพื่อหลีกหนีความอับอายและสภาพอันน่าอนาถตรงหน้า ฟ่านเจี๋ยจึงแกล้งร้องโอดครวญออกมาหนึ่งเสียง ก่อนจะแสร้งหมดสติล้มพับลงไปกองกับพื้น