กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 90 เธอหนีไปแล้ว
การถูกพ่อทิ้งไว้ในชนบทแบบนี้ ทำให้เผิงเจียอี๋เต็มไปด้วยความขุ่นเคืองใจ
แต่ในเมื่อคนก็ไปแล้ว ต่อให้เธอจะบ่นหรือโมโหไปก็ไม่มีประโยชน์อะไรอีก
เผิงเจียอี๋คิดดูแล้วก็ปรับสีหน้า ก่อนจะส่งยิ้มหวานหยดย้อยให้สวี่เฟิง "เงินที่พ่อฉันให้นาย นายแบ่งให้ฉันครึ่งหนึ่ง แล้วฉันจะยอมหายไปจากสายตานายแต่โดยดี ไม่มากวนใจนายอีก"