บทที่ 6 จับหมูป่าทั้งฝูง

บทที่ 6 จับหมูป่าทั้งฝูง

สวี่เฟิงมัวแต่ง่วนอยู่กับงานอย่างจดจ่อจนลืมเวลากินข้าวเที่ยงไปเสียสนิท

กระทั่งท้องร้องโครกครากนั่นแหละ เขาถึงเพิ่งรู้ตัวว่าหิวจัดขนาดไหน

สวี่เฟิงกวาดสายตามองไปรอบๆ เห็นในพุ่มไม้ไม่ไกลมีผลเบอร์รีป่าสีแดงขึ้นอยู่เต็ม จึงเด็ดมากินประทังความหิว

ทว่าการกินผลไม้ป่าพวกนี้ทำได้แค่รองท้องเท่านั้น ไม่ได้ช่วยให้หายหิวเลยแม้แต่น้อย

ทันใดนั้น เขาก็ได้ยินเสียงสายน้ำไหลรินดังแว่วมา