กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ฉินอวี้…” เสียงพึมพำของเธอถูกกลืนหายไปจนหมดในจูบที่พลิกไปมา ปลายนิ้วเผลอกำกลุ่มผมสั้นที่ท้ายทอยของเขาโดยไม่รู้ตัว
เขาส่งเสียงครางต่ำในลำคอ กลางฝ่ามือร้อนผ่าววางลงที่ข้างเอวของเธอ แล้วออกแรงอย่างไม่อาจต้านทานประคองเธอขึ้นเล็กน้อย
สายน้ำไหลผ่านเงาร่างที่ซ้อนทับกัน หมอกสีขาวที่เกาะอยู่บนกระจกค่อย ๆ ทำให้เค้าโครงที่พันเกี่ยวกันเลือนรางลง
ไม่รู้ผ่านไปนานเท่าไร เสียงน้ำในห้องน้ำก็เงียบลงในที่สุด
ถังเสวี่ยเม่ยในผ้าขนหนูผืนนุ่มล้มตัวลงบนเตียงใหญ่แสนสบาย แก้มยังคงแดงระเรื่ออยู่
ฉินอวี้เช็ดผมที่เปียกเดินออกมาจากห้องน้ำ หยดน้ำจากปลายผมไหลผ่านไหปลาร้า ลากเป็นทางคดเคี้ยวลงตามลำตัว