กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ถังเสวี่ยเม่ยยืนอยู่ในศาลาชมวิว มองทิวเขาที่ทอดยาวสลับซับซ้อนแล้วจมลงในความคิด
“พี่ หมู่บ้านหุบเขาตระกูลหวังข้าง ๆ มีผู้ใหญ่บ้านมาหาพี่นะ” ถังหว่านเยว่วิ่งขึ้นมาหอบแฮ่ก ๆ ผมถูกลมเขาพัดจนยุ่งเหยิง
“พวกเขาได้ยินว่าเราจะขยายพื้นที่เพาะปลูก เลยอยากเอาที่ดินว่างในหมู่บ้านมาให้เราเช่า”
ถังเสวี่ยเม่ยขมวดคิ้ว “หุบเขาตระกูลหวัง?”
ถังหว่านเยว่พยักหน้า “อือ ๆ ถึงจะอยู่ข้าง ๆ เรา แต่ก็ไกลอยู่เหมือนกัน”
“รู้แล้ว พวกเขามาถึงแล้วหรือยัง?”
ถังหว่านเยว่วิ่งจากบ้านขึ้นมาถึงยอดเขา ตอนนี้เหนื่อยจนแทบแย่ นั่งพักอยู่บนเก้าอี้
พอได้ยินก็ส่ายหน้า “ยังไม่ถึง พวกเขาติดต่อพ่อ พ่อเลยให้ฉันขึ้นมาเรียกพี่”