กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เซี่ยจือสวี่นั่งลงข้างถังถัง หลินซูฟางยัดตะเกียบให้เขาคู่หนึ่ง “กินข้าวก่อน เรื่องใหญ่แค่ไหนก็ต้องกินให้อิ่มก่อนค่อยว่ากัน”
เซี่ยจือสวี่รู้สึกกระดากเล็กน้อย เขาเองก็ไม่คิดว่าจะมาถึงตอนที่ทุกคนกำลังกินข้าวพอดี “ขอบคุณครับคุณน้าหลิน”
เซี่ยจือสวี่กัดเกี๊ยวร้อน ๆ เข้าไปจนไส้ข้างในปริออก แม้ปากจะลวกจนพูดไม่ชัด เขาก็รีบบอกว่า “ที่ดินรกร้างของแม่ม่ายหวังตรงท้ายหมู่บ้านฝั่งตะวันตก เธอยอมให้เราเช่าแล้ว!”
เมื่อเห็นทุกคนทำหน้างุนงง เขาจึงเช็ดปากแล้วอธิบาย “ลูกชายของแม่ม่ายหวังซื้อบ้านไว้ในเมือง อยากรับแม่ไปอยู่ด้วย แต่ปล่อยที่ดินรกร้างก็เสียดาย ตอนนี้กำลังกังวลว่าจะไม่มีใครรับช่วงต่อ”
ตะเกียบในมือถังเสวี่ยเม่ยชะงักไปเล็กน้อย “แล้วค่าเช่าว่ายังไง?”