เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ถังเสวี่ยเม่ยถามอย่างประหลาดใจว่า “คุณเข้าเรียนมหาวิทยาลัยตั้งแต่อายุ 15 ปีเลยเหรอ?”
ฉินอวี้พยักหน้า “อืม”
ถังเสวี่ยเม่ยชูนิ้วโป้งให้อีกครั้ง “เก่งมาก ตอนฉันอายุ 15 ปียังเพิ่งขึ้น ม.ปลายอยู่เลย!”
ฉินอวี้ยิ้ม “เพราะผมเข้าโรงเรียนเร็ว แล้วคุณปู่ก็ค่อนข้างเข้มงวด ผมเลยเรียนเร็วกว่าคนวัยเดียวกันนิดหน่อย”
ถังเสวี่ยเม่ยครุ่นคิด “แล้วคุณมีความสุขไหม?”
ฉินอวี้ชะงักไป เขาเงียบอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า “ตอบยาก บางครั้งก็มีความสุข บางครั้งก็เจ็บปวดมาก”
ถังเสวี่ยเม่ยตบแขนเขาเบา ๆ เป็นการปลอบใจ “อย่างน้อยตอนนี้ชีวิตของคุณก็อยู่ในการตัดสินใจของตัวเองแล้ว”
นี่ก็เป็นข้อดีอย่างหนึ่งของการที่ตัวเองเข้มแข็ง
ไม่อย่างนั้น ด้วยภูมิหลังครอบครัวอย่างเขา หากความสามารถของตัวเองไม่มากพอ ก็คงมีแต่ถูกตระกูล “ชักใย” และไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจเรื่องอะไรได้เอง