กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
หลินซูฟางเช็ดมือแล้วเข้ามาใกล้ จิ้งจอกน้อยก็ดิ้นรุนอย่างรุนแรงขึ้นมาทันที ซ่งเจาแทบจะจับไว้ไม่อยู่
หลินซูฟางหยิบเมล็ดข้าวโพดออกมาจากกระเป๋าเสื้อหลายเม็ดยื่นให้มัน “วิ่งไปไร่ข้าวโพดก็เพราะข้าวโพดสินะ! เอ้า ชิมหน่อย แต่ห้ามดิ้นไปมานะ!”
พอจิ้งจอกน้อยเห็นข้าวโพด แววตาที่เคยดูเหี่ยว ๆ ก็สว่างวาบขึ้นมาทันที
มันเข้ามาใกล้ ชะเง้อจมูกดำ ๆ ดมอยู่หน่อยหนึ่ง แล้วใช้เขี้ยวเล็ก ๆ คาบอาหารไปเบา ๆ เสียงครางฮือ ๆ ค่อย ๆ กลายเป็นเสียงครางในลำคออย่างพอใจ
ถังเสวี่ยเม่ยเองก็เผลอพูดกับจิ้งจอกน้อยไปสองสามคำ ให้มันยอมให้ดูขาแต่โดยดี