กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ฉินอวี้ก้มลงงับกระดูกไหปลาร้าของเธอ ฟันขบเม้มผิวเนื้อละเอียดอ่อนเบา ๆ เสียงแหบพร่าเย้ายวน “ครั้งก่อนคุณบอกว่าผมหน้าตาเหมือนตัวละครสองมิติในเกม?”
ถังเสวี่ยเม่ย “……”
ครั้งก่อนเธอแค่มองหน้าและรูปร่างเขาแล้วอดอุทานออกมาแค่ครั้งเดียวไม่ใช่หรือ?
ทำไมยังจำได้อีก?
ยังไม่ทันที่ถังเสวี่ยเม่ยจะเอ่ยอะไร ฝ่ามือของอีกฝ่ายก็แนบลงบนแผ่นอกของเธอ
“ตอนนี้รู้สึกหรือยัง ว่าของจริงเร้าใจกว่าของเสมือน? จะลองดูสักหน่อยไหม ผมเล่นเก่งกว่าพวกผู้ชายในเกมเยอะเลย”
ถังเสวี่ยเม่ยถูกเขาปลุกเร้าจนทั้งตัวร้อนผ่าว ตอนนี้เธอไม่กล้าแม้แต่จะคิดว่าหน้าตัวเองแดงก่ำแค่ไหน