กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ถังเจี้ยนกั๋วกับหลินซูฟางสบตากันแวบหนึ่ง ในดวงตามีความปลื้มใจวาบผ่าน
พวกเขาก็อยากให้ลูกเป็นตัวของตัวเองมากขึ้นสักหน่อย ก็เหมือนลูกนก สักวันหนึ่งก็ต้องออกจากอ้อมอกแม่ ออกไปหากินด้วยตัวเอง
ฉะนั้นการฝึกให้เขาทำอะไรด้วยตัวเองได้จึงเป็นสิ่งจำเป็น
ถังเจี้ยนกั๋วยื่นมือไปตบไหล่ถังอวี้เซวียน “ได้! ในเมื่ออยากไปเอง ก็ไปเองเลย! เราเชื่อว่านายมีความสามารถพอจะดูแลตัวเองได้”
หลินซูฟางถึงจะปลื้มใจกับทางเลือกที่ถังอวี้เซวียนอยากเป็นตัวของตัวเอง แต่ในฐานะแม่ครึ่งหนึ่ง เธอก็ยังวางใจไม่ลงอยู่ดี