กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ประตูห้องเพิ่งปิดลง ฉินอวี้ก็ดันถังเสวี่ยเม่ยให้พิงแผ่นประตูเบา ๆ ลมหายใจร้อนผ่าวและเร่งเร้า “ที่รัก คิดถึงผมไหม”
ฝ่ามือของเขาลูบไล่ขึ้นตามเอวบางของเธออย่างช้า ๆ สุดท้ายหยุดอยู่ที่แก้มที่แดงเรื่อ ปลายนิ้วลูบไล้ผิวเนียนละเอียดของเธอ “ผมคิดถึงคุณมาก”
น้ำเสียงแหบพร่าเต็มไปด้วยความคิดถึงที่ละลายไม่ออก ยังไม่ทันที่คำพูดจะจาง ริมฝีปากอุ่นก็กดลงมาอย่างร้อนรน
ถังเสวี่ยเม่ยส่งเสียงอือเบา ๆ ยังไม่ทันได้ตอบกลับ จูบที่ทั้งหนักแน่นและอ่อนโยนของฉินอวี้ก็พรากลมหายใจของเธอไปจนหมด
ริมฝีปากของเขาไล่คลอเคลียไปมา จากกลีบปากนุ่มของเธอ ไปถึงปลายจมูก แล้วก็ติ่งหูที่ไวต่อสัมผัส ทุกจุดล้วนเต็มไปด้วยความโหยหา