กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ถังเสวี่ยเม่ยนั่งอยู่บนเตียง ร่างกายอ่อนปวกเปียกราวกับไม่มีกระดูก พิงอยู่กับตัวเขา “ฉันนอนมาตลอดบ่าย คืนนี้คงนอนไม่หลับแล้ว…”
ฉินอวี้ยกมือขึ้นลูบเส้นผมของเธอเบา ๆ “ถ้านอนไม่หลับก็มานั่งเฝ้ายามเป็นเพื่อนผม”
ถังเสวี่ยเม่ยเลื่อนศีรษะลง วางคางบนแผงอกแข็งแรงของเขา แล้วพึมพำว่า “เฝ้ายามได้ แต่ถ้าง่วงก็ต้องนอนอยู่ดี เราจะไม่นอนโต้รุ่ง”
ฉินอวี้หัวเราะอย่างขบขัน “ได้”
ทั้งสองลงไปชั้นล่าง กลิ่นหอมของอาหารลอยมาจากห้องรับแขก เสียงหัวเราะและบทสนทนาอย่างรื่นเริงดังมาจากห้องอาหาร
ฉินหวยหมิงชูแก้วเหล้าขึ้น ตะโกนมาแต่ไกลว่า “คู่สามีภรรยาคู่นี้ในที่สุดก็ลงมาได้ พวกเรารอแค่พวกเธอมาทานข้าวอยู่เลย!”