กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ถังเสวี่ยเม่ยเพิ่งเคยเห็นเขาร้องไห้ต่อหน้าต่อตาเป็นครั้งแรก เธอยื่นมือไปแตะเบ้าตาที่ยังอมแดงอยู่เล็กน้อยของเขา “เมื่อกี้คุณร้องไห้หรือเปล่า”
ใบหูของฉินอวี้แดงขึ้นมาทันที ใบหน้าก็ขึ้นสีระเรื่อเล็กน้อย
“คุณอยากไปดูเด็กไหม” เขาเปลี่ยนเรื่องอย่างเนียน ๆ
ถังเสวี่ยเม่ยยิ้ม ไม่ได้แกล้งเขาต่อ “เด็กเป็นยังไงบ้าง”
“แข็งแรงดีมาก”
เขาอยู่ข้าง ๆ ถังเสวี่ยเม่ยตลอดเวลา ยังไม่มีโอกาสไปดูเด็ก สภาพร่างกายของเด็กก็เป็นหมอที่มารายงานให้เขาฟัง
“อือ คุณไปดูแล้วหรือยัง”
ฉินอวี้ส่ายหน้าอย่างรู้สึกผิด “…ยังไม่ได้ดู”