กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เสียงของเขาหยุดลงกะทันหัน เหลือเพียงความหมายที่ยังพูดไม่จบลอยค้างอยู่ในอากาศ
ฉินอวี้นั่งไขว่ห้าง มองท่าทีเสแสร้งแกล้งทำเป็นห่วงเป็นใยของฉินลวี่
เขารู้สึกว่าทุกมัดกล้ามเนื้อบนใบหน้าของผู้ชายคนนี้ แม้แต่ตอนฝืนยิ้มก็ยังเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม ทำให้คลื่นไส้ยิ่งกว่าฉินเสวียหลินที่ชอบโอ้อวดตัวเองเสียอีก
ฉินลวี่พูดต่อว่า “ผมคิดว่าหมอหวังเชี่ยวชาญเรื่องการบำรุงร่างกายที่สุด ให้เขาช่วยตรวจดูอีกที พวกเราจะได้ไม่ต้องคอยกังวลอยู่ตลอดเวลา”
อู๋ซิ่วเซียงจะมองไม่ออกได้อย่างไรว่าเขาคิดอะไรอยู่ “ช่างกตัญญูจริง ๆ”
ฉินลวี่ทำเหมือนไม่เข้าใจคำเหน็บแนมของอู๋ซิ่วเซียง เขายิ้มบาง ๆ แล้วหันไปมองฉินอวี้ที่นั่งอยู่ไม่ไกล “พี่ใหญ่ไม่เรียกหมอมาตรวจดูหน่อยเหรอ?”