กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“คุณไม่ยุ่งเหรอ?”
ฉินอวี้ส่ายหน้า “ยุ่งสิ ผมแค่ขอห้องไว้ห้องหนึ่ง ไม่ได้หมายความว่าจะอยู่ประจำ”
ถังเสวี่ยเม่ยได้ยินแบบนั้นก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ก่อนตอบรับคำขอของเขา “ได้”
ฉินอวี้เก็บซ่อนความตื่นเต้นในใจไว้ แล้วพยักหน้าก่อนขอตัวกลับ
หลินซูฟางเห็นลูกสาวเดินเข้ามา ก็เลิกคิ้วถามพร้อมรอยยิ้ม “คุยอะไรกันอยู่หน้าประตู?”
ถังเสวี่ยเม่ยจับวงกบประตูพลางก้มลงเปลี่ยนรองเท้า “ฉินอวี้รู้ว่าเรากำลังสร้างบ้านที่บ้านเกิด เลยขอให้ฉันเก็บห้องไว้ให้เขาหนึ่งห้อง”
หลินซูฟางประหลาดใจ “เขาไม่คิดจะกลับไปแล้วเหรอ?”
ถังเสวี่ยเม่ยส่ายหน้า “ไม่ใช่ เขาบอกว่าจะไม่อยู่ประจำ แต่อาจจะมาหาลูกแล้วพักที่นี่!”
“เขาไม่ได้ชวนให้เธอกลับไปอยู่กับเขาแล้วเหรอ?”