ตอนที่ 140 ตัวเองเข้าไปหาให้มากๆ

ตอนนี้ฉินอวี้นั่งตัวตรงอย่างสำรวม วางมือทั้งสองข้างบนหัวเข่า ตั้งใจฟังคำถามของหลินซูฟางอย่างว่าง่าย

หลินซูฟางถามทั้งที่รู้อยู่แล้วว่า “ปีนี้คุณอายุเท่าไร เป็นคนที่ไหน ที่บ้านทำธุรกิจอะไร แล้วคุณทำงานอะไร”

นิ้วมือของฉินอวี้ที่วางอยู่บนหัวเข่าหดเข้าหากันเล็กน้อยอย่างกลั้นไม่อยู่ “ป้าครับ ปีนี้ผมอายุ 28 ปี เป็นคนเมืองจิง”

“ที่บ้านทำธุรกิจครับ ผมช่วยดูแลกิจการของครอบครัว”

หลินซูฟางแค่นเสียงหึ “ทำธุรกิจเหรอ สมัยนี้ทำธุรกิจไม่ง่ายนะ ที่บ้านคุณทำธุรกิจอะไร”

มุมปากของฉินอวี้ประดับด้วยรอยยิ้มบาง ๆ ภายนอกดูผ่อนคลายเป็นธรรมชาติ แต่มีเพียงเขาเท่านั้นที่รู้ว่าจริง ๆ แล้วตัวเองกำลังประหม่าอย่างมาก