ตอนที่ 112 กินข้าวด้วยกัน

ถังเสวี่ยเม่ยเห็นสีหน้าหม่นหมองของเธอ จึงยกมือขึ้นลูบศีรษะเบา ๆ “ถังหว่านเยว่ อายุอย่างเธอถูกคนอื่นชักจูงเรื่องการใช้เงินก็เป็นเรื่องปกติ”

“แต่ไม่ว่าเรื่องอะไร เธอต้องหัดตัดสินใจด้วยตัวเอง ถึงตอนนี้ครอบครัวเราจะไม่ขาดเงิน แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่ายได้ เงินที่ฉันให้เธอเพิ่มทุกเดือน ก็เพราะอยากให้เธอหัดจัดสรรและใช้มันให้เป็น”

“ถ้าเธอซื้อของที่ไม่มีประโยชน์กับตัวเอง แถมยังไม่ชอบอีก เงินพวกนี้ก็จะหมดความหมายสำหรับเธอ”

“เธอไม่ได้อยากเข้าวงการบันเทิงหรอกเหรอ? ถ้าอย่างนั้นก็ควรเพิ่มทักษะให้ตัวเองไม่ใช่เหรอ? การใช้เงินเพื่อเอาใจคนอื่น ในแง่หนึ่งก็คือการใช้เงินให้คนอื่น สู้เอามาใช้กับตัวเองไม่ดีกว่าเหรอ?”