ตอนที่ 59 กลับบ้านเกิด

เขาข่มความตื่นเต้นเอาไว้ เก๋ากี้นี้อาจทำให้ผมที่หายไปหลายปีของเขางอกกลับมาจริง ๆ ก็ได้

‘เมฆาอ่อนลมแผ่ว’ ตื่นเต้นจนนอนไม่หลับกลางดึก เอาแต่นั่งจ้องศีรษะโล้นเตียนของตัวเองอยู่หน้ากระจก

จ้องจนตาชาไปหมด ก็ยังไม่เห็นมีเส้นผมโผล่ขึ้นมาสักเส้น!

เขาก็คงเพี้ยนไปแล้ว คิดว่าของแบบนี้พอกินแล้วรสชาติดี ก็จะเห็นผลทันทีเลย

ท่าทางเขาจะใจร้อนเกินไปเอง เขาหาวออกมาทีหนึ่ง เหลือบดูเวลาก็เห็นว่ากลางดึกตีหนึ่งกว่าแล้ว ต้องรีบนอนได้แล้ว พรุ่งนี้ยังต้องไปทำงานอีก

เช้าวันถัดมา ‘เมฆาอ่อนลมแผ่ว’ ตื่นขึ้นมาเตรียมไปทำงาน ตอนกำลังใส่วิก พอฝ่ามือลูบไปบนกระหม่อม ก็รู้สึกจี๊ด ๆ ขึ้นมาทันที