ตอนที่ 50 เสียงด่าระงม

ถังเสวี่ยเม่ยควบคุมเวลาได้ดีมาก ให้ทุกคนได้เห็นเก๋ากี้จนพอมีภาพจำ ทั้งยังไม่ใช้เวลานานเกินไปจนดึงดูดความสนใจมากเกินควร

หลังจากดูเจ้าหมาอยู่พักหนึ่ง ถังเสวี่ยเม่ยก็เปลี่ยนมุมกล้อง จากเดิมที่จับภาพเจ้าหมาซึ่งกำลังลาดตระเวน กลายเป็นภูเขารกร้างผืนหนึ่ง จะเรียกว่าภูเขารกร้างเสียทีเดียวก็ไม่ถูกนัก เพราะรอบ ๆ ยังมีหญ้าสีเขียวขึ้นรกอยู่บ้าง

หญ้าเหล่านั้นอาจเกิดจากเมล็ดพันธุ์ที่สายลมพัดมา เมื่อตกลงบนดินเหลืองและผ่านการชำระล้างจากสายฝนในฤดูใบไม้ผลิ จึงเติบโตขึ้นมาเป็นสภาพอย่างที่เห็นในตอนนี้

“นี่คือที่ไหนในเมืองโม่เหรอ? นี่ก็เดือนกรกฎาคมแล้ว ทำไมถึงเพิ่งมีหญ้าขึ้นแค่นี้เอง?”