กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
หลังจากหลินซูฟางทายาให้พวกสุนัขที่บาดเจ็บเสร็จแล้ว เธอก็พาพวกมันออกมาที่ลานบ้านเพื่อรวมฝูงกับสุนัขตัวอื่น ๆ
พวกสุนัขที่บาดเจ็บเหล่านั้นเดินเข้าไปอยู่ในฝูงสุนัขอย่างรู้งานเอง
ถังเสวี่ยเม่ยเหลือบมองสุนัขพวกนี้ พวกมันไม่ใช่มีแผลเป็นตามตัว ก็มีแผลที่ขา คงจะโดนตีตอนที่ขัดขืน
หลินซูฟางถอดชุดผ่าตัดที่ตัดเย็บเองกับถุงมือออก เดินไปที่ก๊อกน้ำนอกลานบ้านเพื่อล้างมือ
“แผลของสุนัขพวกนี้ไม่ถือว่ารุนแรง เลี้ยงสักพักก็หายแล้ว หนักที่สุดก็คือสุนัขพันธุ์ทิเบตันมาสทิฟฟ์ตัวนั้น แผลของมันลากมานานเกินไปแล้ว ฉันทายาและพันแผลให้มันแล้ว แต่จะรอดชีวิตหรือไม่ก็ต้องดูที่ตัวมันเอง”