กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ถังเสวี่ยเม่ยกับหลินซูฟางยุ่งอยู่บนเขาทั้งวัน กว่าจะลงจากเขาก็ฟ้ามืดแล้ว
ท้องฟ้าค่อย ๆ มืดลง แต่ต่างหูบนหูซ้ายของถังเสวี่ยเม่ยกลับเปล่งแสงสีฟ้าจาง ๆ ในยามราตรี
หลินซูฟางสังเกตเห็นทันที “ต่างหูที่ลูกซื้อมาเคลือบสารเรืองแสงไว้เหรอ?”
ถังเสวี่ยเม่ยเองก็สัมผัสได้ถึงแสงเรืองรองจาง ๆ เธอยกมือแตะต่างหูบนใบหูแล้วพูดว่า “นี่เป็นอาวุธเวทที่เถียนเถียนให้ฉันมา เถียนเถียนบอกว่าใส่สิ่งนี้แล้วจะสื่อสารกับสัตว์ได้”
หลินซูฟางอ้าปากเล็กน้อย สีหน้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจ “มหัศจรรย์ขนาดนั้นเลย?”
ถังเสวี่ยเม่ยพยักหน้า “ลูกสุนัขที่แม่อุ้มกลับมาวันนี้ ฉันลองสื่อสารกับมันดูแล้วก็ยังตั้งชื่อให้มันด้วย”
หลินซูฟางถูกเบี่ยงประเด็นไปทันที “ลูกตั้งชื่อว่าอะไร?”
“โม่ไป๋”