ตอนที่ 29 เซี่ยจือสวี่

เขายืนอยู่ด้านหลังรถเข็น แสงแดดยามบ่ายวาดวงแสงอ่อนโยนล้อมรอบร่างของเขา

เขาสูงราว ๆ ร้อยแปดสิบกว่าเซนติเมตร สวมชุดลำลองสีเทาที่ตัดเย็บพอดีตัว รูปแบบเรียบง่ายช่วยขับให้รูปร่างสูงโปร่งของเขาดูโดดเด่นอย่างพอเหมาะ

ผิวของเขาไม่ได้ขาวนัก ออกเป็นสีแทนอ่อน ๆ แบบผิวข้าวสาลี ผมหนาแต่ตัดสั้น ใบหน้าหล่อเหลา โครงหน้าคมชัด เส้นสายดูแข็งกร้าวแต่ก็ยังแฝงความอ่อนโยน บนสันจมูกโด่งมีแว่นกรอบทองพาดอยู่

หลังเลนส์ใสคู่นั้นซ่อนดวงตาลุ่มลึกสุกสว่างเอาไว้ เป็นดวงตาที่ลึกล้ำจนมองไม่เห็นก้นบึ้ง

ถังเสวี่ยเม่ยหรี่ตาลงเล็กน้อย คนคนนี้ไม่น่าจะเป็นคนท้องถิ่น หมู่บ้านบนเขาห่างไกลแบบนี้ไม่มีทางเลี้ยงดูคนที่ลึกล้ำจนยากหยั่งถึงเช่นนี้ออกมาได้