กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ผ่านไปกว่าหนึ่งชั่วโมง ถังเสวี่ยเม่ยขายพริกออกไปได้เพียง 5 จิน
หลินซูฟางมองพริกที่ยังเหลืออยู่เต็มรถไปกว่าครึ่งแล้วเริ่มกังวล “วันนี้เราคงไม่ได้ขายออกแค่นี้หรอกใช่ไหม?”
ถังเสวี่ยเม่ยปลอบใจ “แม่ นี่เพิ่งเริ่มต้นเอง ไม่ต้องรีบหรอก พริกดี ๆ ยังไงก็ไม่กลัวขายไม่ออก ต่อให้ขายไม่หมด เราก็เอากลับบ้านไปทำซอสพริกได้”
หลินซูฟางนึกถึงรสชาติของซอสพริกแล้วกลับรู้สึกคาดหวังขึ้นมาไม่น้อย “ก็จริง…”
ขณะที่ทั้งสองกำลังคุยกัน ถังเสวี่ยเม่ยก็รู้สึกว่ามีสายตาคู่หนึ่งกำลังจับจ้องพวกเธอ
แต่พอมองไปรอบ ๆ กลับหาเจ้าของสายตานั้นไม่เจอ
หลี่เหยียนที่เกือบถูกจับได้รีบหลบอยู่หลังต้นไม้ต้นหนึ่ง ก่อนจะตบหน้าอกตัวเองอย่างประหม่า