กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ถังเสวี่ยเม่ยเห็นสีหน้าหัวเสียของพ่อแม่ ก็เอ่ยปลอบ “พ่อ แม่ อย่าโมโหเลยนะคะ เพราะคำพูดแค่สองสามคำของคนอื่น มาโมโหจนเสียสุขภาพตัวเองมันไม่คุ้มค่ะ”
หลินซูฟางมองถังหว่านเยว่แวบหนึ่ง ราวกับเสียดายที่ลูกไม่ได้ดั่งใจ “คนอื่นพูดอะไรลูกก็เชื่อไปหมดอย่างนั้นหรือ”
ถังหว่านเยว่เห็นสีหน้าแบบนี้ของแม่เป็นครั้งแรก เธอรู้สึกน้อยใจขึ้นมาทันที “หนู…”
หลินซูฟางขัดขึ้น “เรื่องในอดีตแม่ไม่พูดแล้ว ต่อไปต้องเคารพพี่สาวด้วย ที่พี่เขาไม่กลับมาหลายปีมันมีเหตุผลที่พูดไม่ได้”
ถังเสวี่ยเม่ย “……”
ดูท่าแม่จะล้างภาพลักษณ์ให้เธอแล้ว แต่ว่าใช้วิธีไหนก็ไม่รู้