ตอนที่ 680 นักฆ่าซื่อบื้อลักพาท่านอ๋อง 7

ตอนที่ 680 นักฆ่าซื่อบื้อลักพาท่านอ๋อง 7

เช้าตรู่ของวันรุ่งขึ้น อวิ๋นอู่ก็ตื่นขึ้นมา ท้องฟ้าเพิ่งเริ่มสาง ภายในห้องเงียบสงัด

ในฐานะสาวใช้ที่ต้องเฝ้ายามกลางคืน นางจำเป็นต้องตื่นแต่เช้าเพื่อปลุกเจ้านาย จะมัวหลับต่อไม่ได้แล้ว

อวิ๋นอู่ลุกขึ้นนั่งจากตั่งนุ่มอย่างคล่องแคล่ว นางขยี้ตาที่งัวเงียแล้วก้มมองโดยไม่ตั้งใจ ความง่วงที่หลงเหลืออยู่พลันหายไปกว่าครึ่ง

บนร่างของนางมีผ้าห่มหนาผืนหนึ่งคลุมเพิ่มขึ้นมา

อวิ๋นอู่มีสีหน้าสับสนอย่างเห็นได้ชัด นางจำได้ว่าตนเองนำผ้าห่มบางมาเพียงผืนเดียว เมื่อคืนตอนหลับก็มีเพียงผ้าห่มผืนนั้นคลุมร่าง

นางจำได้ราง ๆ ว่ายังรู้สึกหนาวอยู่บ้าง แต่หลังจากนั้นไม่รู้เพราะเหตุใดจึงอบอุ่นขึ้นมา