กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 589 อาจารย์แสนอ่อนหวานกับศิษย์เจ้าเล่ห์ 17
ตอนนี้อวิ๋นอู่มีจิตสำนึกเลือนราง รู้เพียงว่าแก้มของตนถูกกัดไปคำหนึ่งราวกับเป็นขาหมูพะโล้ นางน้ำตาคลอ กล่าวตัดพ้อว่าแก้มของนางกินไม่ได้
แววตาของลั่วจิ่งฉือมืดลงเล็กน้อย ปฏิกิริยาของอวิ๋นอู่น่ารักอย่างที่เขาคาดไว้จริง ๆ
เขารู้สึกเพียงว่าหัวใจแทบละลาย…
เขายกมือขึ้นแตะแก้มของอวิ๋นอู่อย่างอดกลั้น ทว่าสัมผัสเพียงแผ่วเบาแล้วก็ชักมือกลับ
“อา…อาจารย์เป็นอะไรไป…”
อวิ๋นอู่มีขอบตาแดงก่ำ น้ำเสียงนุ่มนวลอ่อนหวาน ครั้นลั่วจิ่งฉือชักมือกลับ นางกลับรีบคว้ามือเขาไว้