ตอนที่ 446 ความหมกมุ่นของฟาโรห์ 1

ตอนที่ 446 ความหมกมุ่นของฟาโรห์ 1

เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง อวิ๋นอู่ก็มาอยู่ในมิติเสมือนแล้ว

อวิ๋นอู่ยังคงอยู่ในท่านั่งยองกับพื้น ขอบตาแดงเรื่อ หางตายังมีหยาดน้ำตาพร่างพราย

แขนทั้งสองข้างของนางยื่นออกไปสั่นระริก ยังคงอยู่ในท่าที่หมายจะโอบกอดเสิ่นโม่กลับ

“โฮสต์ที่รัก!”

เสี่ยวไป๋โผบินเข้ามา ร้องอุ๊ยเสียงหนึ่ง ก่อนจะตกลงบนพื้นตรงหน้าอวิ๋นอู่

“เมื่อกี้ฉันสัมผัสได้ถึงความแปรปรวนของมิติระนาบ เลยรีบอัญเชิญโฮสต์กลับมาทันที เกิดอะไรขึ้นหรือ?!”

“ฉันฟื้นความทรงจำในโลกระนาบมิติแล้ว…”

เสียงของอวิ๋นอู่แผ่วเบา นางยังตั้งตัวไม่ทันนัก แขนที่ยื่นออกไปเพื่อกอดตอบคว้าได้เพียงความว่างเปล่า จึงจำต้องหดกลับมาอย่างหดหู่