ตอนที่ 387 องค์หญิงขี้อายกับองครักษ์เงา 11

ตอนที่ 387 องค์หญิงขี้อายกับองครักษ์เงา 11

“ข้า… ตอนข้าเดินผ่านหน้าประตูเรือนข้าง จู่ ๆ ท่านก็เปิดประตู แล้วดึงข้าเข้าไป…”

หลินชิวอี้พูดตะกุกตะกัก ก่อนจะหลบสายตาอย่างรู้สึกผิดเล็กน้อย

เซียวเช่อคิดว่านางกำลังเขินอาย เพราะการที่เขาดึงนางเข้ามาเช่นนี้ดูเสียมารยาทไปสักหน่อย

“ขอโทษด้วย แต่ข้าจำได้เลือนรางว่าไม่น่าจะมีอะไรเกิดขึ้น…”

เซียวเช่อกล่าวด้วยแววตาสำนึกผิด ตอนนั้นสติของเขาเลือนราง จำได้เพียงว่าคว้าข้อมือของใครคนหนึ่งไว้ ข้อมือนั้นเล็กมาก

จากนั้นเขาก็เหมือนถูกบีบคอ จึงไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นต่อ แต่มั่นใจว่าไม่ได้ทำเรื่องที่ทำร้ายแม่นางตรงหน้า

“ข้าคือเซียวเช่อ ซื่อจื่อแห่งจวนอ๋องจิ้น ขอบคุณแม่นางที่ช่วยชีวิต”