ตอนที่ 170 ตัวประกอบแสนบอบบางของผู้บัญชาการขุนศึก 18

ตอนที่ 170 ตัวประกอบแสนบอบบางของผู้บัญชาการขุนศึก 18

วันถัดมา อวิ๋นอู่หลับงัวเงียอยู่ จนได้ยินใครบางคนเรียกชื่อนางจึงค่อย ๆ ตื่นขึ้น

“อาอู่…”

ที่แท้คนที่เรียกนางอยู่ข้างเตียงก็คือลู่จั๋ว นางลืมตาขึ้นอย่างสะลึมสะลือก็เห็นใบหน้าหล่อเหลาเย็นชาของเขา

เขานั่งอยู่ข้างเตียงของนาง กำลังเรียกให้นางตื่นด้วยแววตาที่อ่อนโยนลงเล็กน้อย

ความทรงจำเมื่อคืนพรั่งพรูเข้ามา นางยังคงกำผ้าห่มแน่นด้วยมือทั้งสองอย่างระแวดระวัง เพราะกว่าจะหลับก็เกือบดึกจึงไม่ได้ตื่นตามเวลาในเช้านี้

ร่างของอวิ๋นอู่สั่นน้อย ๆ นางรีบลุกขึ้นนั่งบนเตียง มือยังคงกำผ้าห่มที่คลุมตัวไว้แน่น

“เป็นอะไรไป?”