กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 234 บริบูรณ์
อันเหอซบตัวพิงลวี่อินพลางพึมพำอะไรฟังไม่ได้ศัพท์ ส่วนเฉียวโน่วกอดแขนลวี่อินหลับปุ๋ยไปแล้ว
ลวี่อินต้องรับน้ำหนักคนเมาสองคนไว้คนเดียวจนหลังแทบแอ่น พอเห็นอิ๋นหมิงเจวี๋ย หูจิ่ว และสงจั๋วแหวกฝูงชนเดินเข้ามา ดวงตาของเขาก็เป็นประกายราวกับเห็นผู้มาโปรด
อิ๋นหมิงเจวี๋ยก้าวเข้ามาประคองอันเหอไปจากอ้อมแขนของลวี่อิน ร่างของอันเหออ่อนปวกเปียกเหมือนไร้กระดูก ทันทีที่ซบลงในอ้อมอกแกร่ง จมูกเล็กๆ ก็ขยับฟุดฟิดเหมือนได้กลิ่นที่คุ้นเคย ก่อนจะซุกตัวเบียดเข้าหามากขึ้นโดยไม่รู้ตัว
อันเหอเงยหน้าขึ้นมองผ่านช่องหน้ากาก ดวงตาฉ่ำเยิ้มเลื่อนลอย "...อิ๋นหมิงเจวี๋ยเหรอครับ"