กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 225 ยังไงก็ต้องรู้จักยับยั้งชั่งใจบ้าง
"เดี๋ยวครับ!" จู่ๆ เขาก็นึกอะไรขึ้นมาได้ รีบดิ้นขลุกขลักจะลงจากอ้อมแขนของอิ๋นหมิงเจวี๋ย น้ำเสียงยังคงแหบพร่าจากการหอบหายใจ "เฉียวโน่วยังไม่กลับมาเลย..."
อิ๋นหมิงเจวี๋ยววางเขาลงบนพื้น อันเหอเกาะแขนเขายืนทรงตัว แล้วชะเง้อมองไปยังทางเข้าป่าหิ่งห้อย ที่ตรงนั้นว่างเปล่า ไม่มีวี่แววของเฉียวโน่วกับหูจิ่วเลย
เขาขมวดคิ้วก้มดูเวลา นับตั้งแต่แยกกันก็ผ่านมาเกือบสามชั่วโมงแล้ว
"ดึกขนาดนี้แล้ว" น้ำเสียงของเขาเจือความกังวล "สองคนนั้นกลับไปที่ห้องแล้วหรือเปล่านะ"
อิ๋นหมิงเจวี๋ยเสนอแนะ "ลองโทรเช็กดูไหม"
อันเหอพยักหน้า กดโทรออกหาเฉียวโน่ว