กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 170 แวะมาเยี่ยม
เรียกว่าพักฟื้น ความจริงตามตัวก็มีแค่รอยถลอกเล็กน้อยกับรอยฟกช้ำวงนั้น อันเหอนอนหลับตื่นหนึ่งก็หายจากอาการตกใจกลัวแล้ว กินได้นอนหลับเป็นปกติ
ตัวเจ้าทุกข์อย่างเขาก้าวผ่านเรื่องร้ายๆ มาได้แล้ว แต่อิ๋นหมิงเจวี๋ยเห็นได้ชัดว่ายังไม่ก้าวผ่าน
ประสาทสัมผัสของเขาตึงเครียดราวกับสายธนูที่ถูกง้างจนสุด แม้แต่เสียงใบไม้ไหวเพียงเล็กน้อยรอบบ้านก็กระตุ้นสัญญาณเตือนภัยได้ทันที
หนักถึงขั้นที่สองวันมานี้ แค่กิ่งไม้ในสวนถูกลมพัดโยกนิดเดียว อิ๋นหมิงเจวี๋ยก็จะกลายร่างเป็นสัตว์ในเสี้ยววินาที พยัคฆ์ขาวร่างยักษ์เอาตัวบังอันเหอไว้ด้านหลังจนมิด ดวงตาสัตว์สีทองจ้องเขม็งออกไปนอกหน้าต่าง พร้อมส่งเสียงคำรามต่ำข่มขู่อยู่ในลำคอ