กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 144 ผมไม่อยากให้คุณบาดเจ็บอีกแล้ว
นี่ไม่ใช่แค่ความเสียหายของเครื่องจักร แต่มันเหมือนนักรบที่เพิ่งผ่านสมรภูมิเลือดมาอย่างโชกโชน ทุกตารางนิ้วบนร่างกายล้วนสลักไว้ด้วยร่องรอยแห่งความตาย
พลังจิตของอันเหอยังคงแทรกซึมลึกลงไปเรื่อยๆ ราวกับเขากำลังข้ามผ่านกาลเวลา ย้อนกลับไปเห็นภาพเหตุการณ์ในสงครามครั้งนั้น
คลื่นฝูงแมลงสีดำทมิฬมืดฟ้ามัวดิน แสงปืนใหญ่เลเซอร์ย้อมห้วงอวกาศจนกลายเป็นสีเลือด ไป๋ตี้พุ่งทะยานฝ่าวงล้อมศัตรู ฉีกกระชาก และลุกไหม้ เสียงกรีดร้องของโลหะผสานกับเสียงระเบิดกึกก้องกลายเป็นบทเพลงไว้อาลัยอันแสนโศกเศร้า
และภายในห้องนักบินนั้น มนุษย์สัตว์ผมสีเงินตาสีทองคนนั้น...
หัวใจของอันเหอบีบรัดจนเจ็บแปลบ