กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 139 ช่างรู้ใจเหลือเกิน
อิ๋นหมิงเจวี๋ยยกมือทำความเคารพตอบ สายตาหยุดลงบนชุดเครื่องแบบทหารรบของเธอครู่หนึ่ง ดวงตาสีทองหรี่ลงเล็กน้อย เอ่ยถามเสียงเรียบเรื่อย "กองเรือไม่ได้มีกำหนดกลับพรุ่งนี้หรอกเหรอ ทำไมพลตรีซื่อถึงมาถึงตั้งแต่วันนี้"
ซื่อเชียนซิงหลับตาปี๋ ร้องโอดครวญในใจว่าซวยแล้ว
เธอก็แค่อยากใช้กระจกข้ามมิติเพิ่มอีกครั้ง เพื่อรีบกลับมาหามนุษย์ตัวน้อยของตัวเองให้เร็วขึ้นสักวันเดียว ใครจะไปคิดว่าเพิ่งก้าวขาเข้าสนามแข่งก็โดนบอสใหญ่จับได้คาหนังคาเขา ดวงซวยอะไรเบอร์นี้