กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 107 ไม้ตกแมว
เหลี่ยวอวิ๋นเช่อผลักประตูห้องสุดทางเดินชั้นสองแล้วกดเปิดสวิตช์ไฟ
แสงไฟสีเหลืองนวลสว่างขึ้น อันเหอมองสำรวจข้าวของภายในห้อง ห้องนี้กว้างขวาง ตกแต่งเรียบง่ายเป็นระเบียบ ที่นอนปูตึงเปรี๊ยะ บนโต๊ะหนังสือไม่มีฝุ่นจับแม้แต่น้อย ไม้กระถางริมหน้าต่างใบเขียวชอุ่ม เหมือนมีคนคอยดูแลอยู่ตลอด
"เมื่อก่อนหมิงเจวี๋ยพักอยู่ที่นี่" เหลี่ยวอวิ๋นเช่อยืนอยู่หน้าประตู พลางชี้ไปทางตู้เสื้อผ้า
"ในตู้มีเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยน ในห้องน้ำมีของใช้ครบ พวกเขายังไม่รู้จะคุยเสร็จเมื่อไหร่ เธอพักผ่อนก่อนเถอะ ขาดเหลืออะไรก็เรียกฉันได้"
อันเหอพยักหน้าขอบคุณ เหลี่ยวอวิ๋นเช่อจึงปิดประตูให้อย่างเบามือแล้วเดินจากไป