กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 94 มนุษย์สัตว์มีขนกับไม่มีขน
อันเหอมองเพื่อนที่ปากก็บ่นไปเรื่อย แต่มุมปากกลับยกยิ้มจนหุบไม่ลงแล้วก็ได้แต่กลั้นขำ
สายตาของเขาเลื่อนไปหยุดที่กระเป๋าเป้ของเฉียวโน่ว บนนั้นห้อยพวงกุญแจสักหลาดรูปจิ้งจอกหลากขนาดหลายท่าทางเต็มไปหมด ส่งเสียงกรุ๊งกริ๊งยามขยับตัว
อันเหอชี้ไปที่พวงกุญแจพวกนั้นแล้วถามยิ้มๆ "พวกนี้... เขาทำให้หมดเลยเหรอ"
เฉียวโน่วพยักหน้า แกว่งกระเป๋าเป้จนพวงกุญแจกระทบกันดังกรุ๊งกริ๊ง "นายก็รู้นี่ มนุษย์สัตว์มีขนไม่ดีก็ตรงนี้แหละ พอถึงฤดูผลัดขนที ขนร่วงเต็มบ้านไปหมด เลยต้องคอยเก็บมาทำเป็นพวงกุญแจแบบนี้ไง"
"ขนร่วงเหรอ" อันเหอเอียงคอ