กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 77 รหัสพันธุกรรมที่ลบไม่ออก
“คุณไม่ต้องไปกองทัพเหรอครับ” อันเหอเดินตามหลังอีกฝ่ายเข้าบ้าน อดถามไม่ได้
“ไม่ต้อง” อิ๋นหมิงเจวี๋ยแขวนเสื้อโค้ตให้เรียบร้อยแล้วหันมามองเขา “วันหยุดของฉันยังไม่หมด เรื่องงานหูจิ่วจะจัดการเอง”
“ท่านเสนาธิการหูหายดีแล้วเหรอครับ”
สีหน้าของอิ๋นหมิงเจวี๋ยเปลี่ยนไปเล็กน้อย แต่น้ำเสียงยังคงเรียบเฉย “นับตามเวลาควรจะหายตั้งนานแล้ว แค่แกล้งป่วยเท่านั้นแหละ”
อันเหอยังไม่ทันได้ซักไซ้ว่าคำพูดนั้นหมายความว่าอย่างไร พอเดินกลับเข้าห้องไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ ซิงเหน่าก็ดังขึ้น เป็นสายเรียกเข้าจากเฉียวโน่ว