กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 30 เมคา!
เหลี่ยวอวิ๋นเช่อเห็นท่าทางระแวดระวังราวกับเจอศัตรูของเขาก็อดขำไม่ได้ “ไม่ต้องเกร็งขนาดนั้นก็ได้ มองผ่านๆ ตามปกติไม่เป็นไรหรอก แค่อย่าจ้องไม่วางตาก็พอ”
อันเหอถึงได้ผ่อนคลายลงบ้าง แต่ก็ยังไม่กล้ากวาดสายตามองไปทั่วอยู่ดี
ผู้คนเดินขวักไขว่ไปมาบนรางแสง มนุษย์สัตว์หลากสีผิวหลากสีผมเดินปะปนกันไป
ส่วนใหญ่ยังคงอยู่ในร่างมนุษย์ แต่นานๆ ทีก็จะเห็นลักษณะพิเศษเฉพาะตัวโผล่ออกมาบ้าง เช่น บางคนมีใบหูแหลมยาว หรือบางคนมีรูม่านตาเรียวรีเหมือนสัตว์ป่า
เหลี่ยวอวิ๋นเช่อพาเขามาหยุดยืนอยู่หน้าอาคารรูปทรงประหลาดหลังหนึ่ง ตัวอาคารกลมมน หลังคาเป็นโดมครึ่งวงกลม มองดูรวมๆ แล้วเหมือนกับ...