กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 24 เดี๋ยวก็จะไม่มีมนุษย์ตัวน้อยแล้ว
อิ๋นหมิงเจวี๋ยมองเพื่อนร่วมงานที่แย่งกันอาสาออกรบอย่างแข็งขัน ทะเลจิตที่เพิ่งจะสงบลงได้ตอนอยู่ข้างกายอันเหอ ก็เริ่มปวดตุบๆ ขึ้นมาอีก
"พอได้แล้ว" เขายกมือเคาะโต๊ะเบาๆ เสียงไม่ดังนักแต่ทำให้ทุกคนเงียบกริบลงทันที "ยังอีกนานกว่าจะถึงเวลาให้พวกนายออกสนามรบ"
เขาลุกขึ้นยืน กวาดสายตามองข้อมูลที่กระโดดไปมาบนจอแสง น้ำเสียงกลับมาสุขุมและมั่นคงตามปกติ "ราชันแมลงฉันเป็นคนซัดจนบาดเจ็บเองกับมือ ความเร็วในการฟื้นตัวของมันฉันรู้ดีที่สุด ต่อให้ดูดกลืนพลังงานของพฤกษาแห่งชีวิตจนหมด ก็ไม่มีทางฟื้นตัวจนเปิดฉากโจมตีเต็มรูปแบบได้เร็วขนาดนั้นหรอก"