กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 20 นี่มันไม่เป็นวิทยาศาสตร์เลย!
อันเหอยิ้มออกมา ใจกล้าขึ้นกว่าเดิม ทิ้งตัวลงไปพิงเต็มรัก ซุกใบหน้าลงกับขนหนานุ่มแล้วถูไถไปมา
อุ่นจัง
สบายจัง
เหมือนกำลังกอดตุ๊กตาขนปุกปุยตัวใหญ่ยักษ์ที่หายใจได้
ความขี้เล่นกำเริบ เขายื่นมือไปจับใบหูขนปุยขนาดใหญ่ของเสือ แล้วหันไปบีบอุ้งเท้าหนานุ่มตรงอุ้งมือของมันเล่น
ใบหูของเสือขาวเพียงแค่กระดิกอย่างรำคาญนิดหน่อย ส่วนอุ้งเท้าก็ยังคงวางนิ่งอยู่บนพื้นอย่างว่าง่าย ปล่อยให้เขาเล่นตามใจชอบ
อันเหอปล่อยตัวตามสบายเต็มที่ ลืมความเกร็งและความระมัดระวังตัวเวลาอยู่ต่อหน้าอิ๋นหมิงเจวี๋ยไปจนหมดสิ้น เขายังปีนขึ้นไปนอนคว่ำบนแผ่นหลังกว้างขวางของเสือขาว ซุกหน้าลงในทะเลขนสีขาวโพลน สูดหายใจเข้าลึกๆ