กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 16 ชอบเสือที่สุดเลย
แสงแดดยามเช้าลอดผ่านช่องว่างของผ้าม่าน เข้ามากระทบใบหน้าของอันเหอเป็นเส้นแสงบางๆ
เขาขมวดคิ้ว พลิกตัวหนีแสงรบกวนนั้น
ไม่กี่วินาทีต่อมา เขาก็เบิกตาโพลง
เช้าแล้วเหรอ
เขาสะดุ้งลุกขึ้นนั่งบนเตียง ในหัวมึนงง มีเพียงความคิดเดียวที่แล่นวนอยู่ไม่หยุด กี่โมงแล้ว ไปทำงานสายหรือเปล่า กะเช้าเริ่มเจ็ดโมง เขาตั้งนาฬิกาปลุกไว้แล้วนี่ ทำไมนาฬิกาไม่ดัง
เขาลนลานควานหาโทรศัพท์ไปทั่ว มือคลำไปที่หัวเตียงอยู่นานแต่ก็ไม่เจออะไรเลย
แล้วเขาก็ชะงักไป
เขากวาดตามองสภาพแวดล้อมรอบตัวด้วยความงุนงง นี่ไม่ใช่ห้องเช่าของเขานี่
ไม่มีเตียงเดี่ยวแคบๆ ไม่มีโต๊ะหัวเตียงสีลอก ไม่มีแอร์เก่าๆ ที่ส่งเสียงหึ่งๆ ตลอดปี